Sadownictwo

Ochrona pszczół przed zatruciem.

admin — Wed, 12 Aug 2009 21:38:06 +0000

Rośliny sadownicze są z reguły obcopylne. Oznacza to, że aby nastąpiło zawiązanie owocu, na znamię słupka musi być przeniesione nieco pyłku pochodzącego z kwiatu na innej roślinie, często należącej do innej odmiany tego gatunku. Przy zakładaniu sadu z reguły tak się dobiera zestaw odmian na poszczególnych kwaterach, aby były one dla siebie dobrymi zapylaczami. Jednakże, nawet najlepiej rozmieszczone zapylacze nie spełnią swego zadania, jeśli zabraknie owadów przenoszących pyłek z jednych kwiatów na drugie. Pośród owadów nawiedzających kwiaty i powodujących ich zapylanie pszczoły odgrywają najważniejszą rolę. O tym, jaki wpływ mają pszczoły na plony owoców, przekonać się można co parę la, gdy podczas kwitnienia drzew owocowych deszczowa i chłodna pogoda nie sprzyja oblotowi pszczół. Tak się nieszczęśliwie składa, że wszystkie środki chemiczne stosowane w ochronie roślin są szkodliwe dla pszczół, chociaż stopień ich szkodliwości może być bardzo różny. Można jednak zorganizować ochronę chemiczną sadów w taki sposób, aby nie powodowała ona szkód w pasiekach. Przede wszystkim nie wolno opryskiwać pestycydami sadów w okresie kwitnienia.

Opryskiwanie sadów.

admin — Sun, 09 Aug 2009 21:37:13 +0000

Sposób wykonania oprysku jest jednym z czynników decydujących o powodzeniu całego programu ochrony roślin. Prawidłowo wykonane opryskiwanie powinno zapewnić równomierne pokrycie wszystkich liści środkiem chemicznym. W czasie opryskiwania trzeba zwracać baczną uwagę na ustawienie dysz rozpryskujących, aby cała korona od jej podstawy do wierzchołka znalazła się w zasięgu rozpryskiwanej cieczy. Jednym z najczęściej popełnianych błędów jest niedostateczne opryskanie wierzchołków koron, co bardzo niekorzystnie odbija się na skuteczności zabiegu. Duży wpływ na jakość opryskiwania, a w konsekwencji na skuteczność ochrony, ma sposób przyrządzenia cieczy opryskowej. Środek chemiczny powinien być dokładnie wymieszany z wodą. Ciecz do oprysku powinna być jednolicie mętna, bez tłustych plam na powierzchni lub osadu na dnie. Niezmiernie istotne jest, by w czasie pracy opryskiwacza prawidłowo działało urządzenie mieszające ciecz w zbiorniku, gdyż w przeciwnym razie następuje rozwarstwienie cieczy na wodę i preparat chemiczny.

Przerzedzanie zawiązków.

admin — Sat, 08 Aug 2009 21:36:39 +0000

Pąki kwiatowe, które rozwiną się w przyszłym roku w kwiaty, drzewo zawiązuje w tym samym czasie, kiedy wykształca owoce. Zrozumiałe więc, że jeżeli wykarmia ono zbyt dużo owoców, to nie ma już siły na osadzanie dużej ilości pąków kwiatowych na rok przyszły. Dlatego też po roku wielkiego urodzaju następuje rok nieurodzaju, w którym drzewo nie obciążone produkcją owoców wytwarza nadmiernie dużo pąków kwiatowych i w roku następnym znów nadmiernie silnie owocuje. Zjawiska przemiennego owocowania nie odczuwałoby się tak silnie, gdyby jego cykl nie przebiegał u większości drzew jednakowo, to znaczy gdyby nie wszystkie drzewa jednocześnie owocowały lub nie owocowały. Tymczasem przeważnie bardzo ostre zimy powodują, że wszystkie bądź prawie wszystkie drzewa nie owocują, za to zawiązują nadmiernie dużo pąków kwiatowych na rok następny. Przerwać ten cykl można przez niedopuszczenie drzew do zbyt silnego zaowocowania w roku zapowiadającym się na bardzo urodzajny. Usunięcie wtedy z drzew części kwiatów lub zawiązków przywraca równowagę między wytwarzaniem owoców i pąków kwiatowych.

Przeszczepianie drzew.

admin — Fri, 07 Aug 2009 21:36:04 +0000

Przeszczepienie jest czynnością wymagającą specjalnych umiejętności, których sadownicy często nie mają. Szczepienie polega na takim złączeniu odcinka zrazów z gałęzią przeszczepianego drzewa, aby zrósł się z nią, a następnie sam rozwinął się w gałąź dającą owoce pożądanej odmiany. Przed złączeniem trzeba zarówno zraz jak i gałąź przeszczepianego drzewa odpowiednio przyciąć. Konar przeznaczony na przeszczepienie przycina się mniej więcej w odległości od pnia równej trzem obwodom konara. Odcinanie dużych konarów zajmuje sporo czasu. Należy jednak zostawić wtedy konar o kilkanaście centymetrów dłuższy niż potrzeba i dopiero tuż przed samym szczepieniem skrócić go do pożądanej długości. Przeszczepianie drzew starszych należy rozłożyć na 2 lata, za każdym razem przeszczepiając tylko część konarów. Pozwoli to drzewu łatwiej odbudować, etapami, od nowa całą koronę. Jedynie młode, kilkuletnie drzewa można przeszczepiać od razu w jednym roku. Można też i starsze drzewa przeszczepiać w jednym roku, pozostawiając jednak na pewien czas drobne gałązki poniżej miejsca szczepienia.

Przerzedzanie sadów nadmiernie zagęszczonych.

admin — Thu, 06 Aug 2009 21:35:32 +0000

Odmiany słabo rosnące, mogą w rozstawie 6×4 m, utrzymać się przez wiele lat, często nawet do końca życia sadu. Natomiast odmiany silnie rosnące po kilku latach owocowania zagęszczają się nadmiernie. Pierwszym tego sygnałem jest drobnienie i słabe wybarwianie się owoców. Bardzo silne cięcie drzew nie poprawia sytuacji, ponieważ powoduje nadmierne wybijanie silnych przyrostów, na skutek czego procesy wzrostu zaczynają przeważać nad owocowaniem. Jedynym wyjściem pozostaje wtedy wycięcie pewnej liczby drzew. Usuwać można co drugie drzewo w rzędzie ze zmianą kierunku uliczki roboczej bądź z pozostawieniem niezmienionego kierunku uliczki roboczej. Oba sposoby dają bardzo dobre wyniki. Już po 2-3 latach drzewa wypełniają uwolnioną dla nich przestrzeń i wyrównują wysokość plonu, który jest wtedy znacznie lepszej jakości. O wyborze sposobu przerzedzenia sadu decydować powinien przede wszystkim kierunek rzędów, który powinien być możliwie zbliżony do kierunku północ – południe.

Uzupełnianie sadu.

admin — Wed, 05 Aug 2009 21:34:54 +0000

Sady, jako pełnowartościowe obiekty produkcyjne, muszą mieć zwarte nasadzenie. Stary sad, w którym połowa drzew już wypadła, nie jest wart uzupełniania. Lepiej pozwolić pozostałym drzewom zaowocować jeszcze przez kilka lat, a świeży sad założyć w innym miejscu od nowa. Bardzo duże wypady w sadzie istniejącym nasuwają podejrzenie, że nie został on założony w miejscu odpowiednim bądź, że nie wybrano dla niego właściwych odmian i gatunków. Uzupełnienie sadu może polegać na sadzeniu drzew na miejsce wypadłych, sadzeniu drzew pomiędzy już istniejącymi, w celu zagęszczenia ich lub też na jednym i na drugim. Uzupełnić należy sad koniecznie drzewami tego samego gatunku, to znaczy na miejsce wypadłych miejscami śliw nie można sadzić jabłoni. Można za to, a nawet trzeba, użyć do nowych nasadzeń odmian bardziej wartościowych od poprzednich. Przy uzupełnianiu sadu trzeba też, tak jak przy jego zagęszczaniu, nie mieszać gatunków oraz odmian o różnej wrażliwości na choroby i dawać pierwszeństwo odmianom szybko wchodzącym w owocowanie, a równocześnie odznaczającym się słabym wzrostem.

Cięcie drzew.

admin — Tue, 04 Aug 2009 21:34:15 +0000

Cięcie drzew w sadzie zaniedbanym stanowi w połączeniu z silnym nawożeniem i opryskiwaniem zabieg przynoszący już w tym samym roku wielkie korzyści. W sadach owocujących prowadzonych poprawnie tnie się drzewa co roku. Rozróżnia się cięcie formujące koronę, zwane często krótko “formowaniem” i cięcie utrzymujące koronę już uformowaną w stanie ułatwiającym produkowanie dużego plonu owoców o wysokiej jakości, zwane “prześwietlaniem”. W sadach owocujących powinno się w zasadzie stosować już tylko prześwietlanie. Prześwietlenie ma przede wszystkim nie dopuścić do zasłonięcia wnętrza korony od góry przez silnie rozrastające się gałęzie dążące do wypełnienia miejsca po usuniętym przewodniku. Korona musi pozostać zupełnie odsłonięta od góry, co zapewnia dostęp światła do jej wnętrza. Wyraz “prześwietlenie” bardzo trafnie określa cel tej czynności. Ma ona sprawić, aby światło przechodziło przez koronę. Wszystkie pędy zagęszczające koronę, choćby były młode i pokryte pąkami kwiatowymi, należy usunąć.

Nawożenie sadu.

admin — Mon, 03 Aug 2009 21:33:38 +0000

Drzewa dla dobrego wzrostu i owocowania muszą znaleźć w glebie odpowiednią ilość potrzebnych im składników pokarmowych. Azot odgrywa wielką rolę we wzroście roślin i w wytwarzaniu zielonego barwnika zwanego chlorofilem. Dlatego brak azotu można bardzo łatwo poznać po krótkich przyrostach i bladych, jasnozielonych bądź nawet zielonożółtych liściach. Objawy te łatwo zauważyć na drzewach rosnących w zbożu, które zabiera im duże ilości azotu. Drzewa mające pod dostatkiem azotu mają długie przyrosty i duże, ciemnozielone liście. W przypadku przenawożenia azotem zielone pozostają również owoce, chociaż osiągają duże rozmiary. Z kolei potas to składnik, który uodparnia drzewa na niesprzyjające warunki, a zwłaszcza na mróz. Potas zwiększa rumieniec na owocach, a więc działa pod tym względem odwrotnie niż azot. Fosfor odgrywa dużą rolę przy wytwarzaniu nasion. Drzewa pobierają z gleby duże ilości wapna, lecz nie wymagają dokarmiania tym składnikiem, ponieważ potrafią pobrać go silnie rosnącymi korzeniami z głębszych warstw gleby.

Uprawa sadu.

admin — Sun, 02 Aug 2009 21:33:06 +0000

Podstawowy błąd popełniany przez sadowników stanowi uprawianie pomiędzy drzewami w sadzie owocującym roślin okopowych, warzyw i innych roślin, w tym nawet zbóż, na plon dodatkowy. Za tę chęć dodatkowego zysku trzeba będzie zapłacić sporymi stratami w dochodzie z owoców. Silnie rozrośnięte drzewa w sadzie owocującym zacieniają glebę i wyczerpują ją z substancji pokarmowych. Dlatego współrzędna uprawa roślin, nawet na przykład ziemniaków, które mniej niż inne rośliny uprawne szkodzą drzewom, nie daje dobrych efektów. Uzyskuje się najwyżej wysoką nać pnącą się aż do światła. Wiosna i początek lata stanowią okres rozwijania się pąków, kwitnienia, intensywnego wzrostu liści i pędów oraz zawiązywania owoców. Dlatego w tym okresie należy zapewnić drzewom jak najobfitsze korzystanie z wody i składników pokarmowych znajdujących się w glebie. Rośliny, które w tym samym okresie silnie rozwijają się, konkurują z drzewami, co odbija się bardzo ujemnie na tych ostatnich. Najbardziej przydatne w sadzie jest trwałe zadarnienie w międzyrzędziach i ugór herbicydowy. Zadarnienie uzyskuje się przez wysianie w pasach między drzewami traw lub też pozwala się wyrosnąć dzikiej murawie.

Zasady i warunki.

admin — Sat, 01 Aug 2009 21:31:07 +0000

Sadownictwo stanowi jedną z gałęzi najintensywniejszej produkcji rolnej. Przynosi producentowi wyższy dochód niż większość upraw rolniczych, pod warunkiem, że dysponuje on ogromną wiedzą fachową oraz dużym kapitałem potrzebnym na postawienie produkcji sadowniczej na odpowiednio wysokim poziomie. Dla wielu sadowników chcących zwiększyć produkcję owoców ze swoich drzew brak wiedzy i pieniędzy stanowi przeszkodę trudną do pokonania. Pełną specjalizację sadowniczą osiąga gospodarstwo, w którym cała ziemia uprawna została obsadzona drzewami i w którym nic poza owocami się nie produkuje. Większość producentów, którzy zawierają umowę, czyli kontraktują sad, na pewno jest daleko jeszcze od takiego stopnia specjalizacji, a wielu nigdy nie będzie mogło go osiągnąć, bowiem nie wszystkie grunty nadają się pod sad. Jednakże decydując się na uporządkowanie sadu i wzorowe jego prowadzenie, trzeba to głęboko przemyśleć, a najlepiej jest zdecydować się na stopniowe przechodzenie całego gospodarstwa na sadownictwo.