Przerzedzanie zawiązków.
Pąki kwiatowe, które rozwiną się w przyszłym roku w kwiaty, drzewo zawiązuje w tym samym czasie, kiedy wykształca owoce. Zrozumiałe więc, że jeżeli wykarmia ono zbyt dużo owoców, to nie ma już siły na osadzanie dużej ilości pąków kwiatowych na rok przyszły. Dlatego też po roku wielkiego urodzaju następuje rok nieurodzaju, w którym drzewo nie obciążone produkcją owoców wytwarza nadmiernie dużo pąków kwiatowych i w roku następnym znów nadmiernie silnie owocuje. Zjawiska przemiennego owocowania nie odczuwałoby się tak silnie, gdyby jego cykl nie przebiegał u większości drzew jednakowo, to znaczy gdyby nie wszystkie drzewa jednocześnie owocowały lub nie owocowały. Tymczasem przeważnie bardzo ostre zimy powodują, że wszystkie bądź prawie wszystkie drzewa nie owocują, za to zawiązują nadmiernie dużo pąków kwiatowych na rok następny. Przerwać ten cykl można przez niedopuszczenie drzew do zbyt silnego zaowocowania w roku zapowiadającym się na bardzo urodzajny. Usunięcie wtedy z drzew części kwiatów lub zawiązków przywraca równowagę między wytwarzaniem owoców i pąków kwiatowych.