Uprawa sadu.
Podstawowy błąd popełniany przez sadowników stanowi uprawianie pomiędzy drzewami w sadzie owocującym roślin okopowych, warzyw i innych roślin, w tym nawet zbóż, na plon dodatkowy. Za tę chęć dodatkowego zysku trzeba będzie zapłacić sporymi stratami w dochodzie z owoców. Silnie rozrośnięte drzewa w sadzie owocującym zacieniają glebę i wyczerpują ją z substancji pokarmowych. Dlatego współrzędna uprawa roślin, nawet na przykład ziemniaków, które mniej niż inne rośliny uprawne szkodzą drzewom, nie daje dobrych efektów. Uzyskuje się najwyżej wysoką nać pnącą się aż do światła. Wiosna i początek lata stanowią okres rozwijania się pąków, kwitnienia, intensywnego wzrostu liści i pędów oraz zawiązywania owoców. Dlatego w tym okresie należy zapewnić drzewom jak najobfitsze korzystanie z wody i składników pokarmowych znajdujących się w glebie. Rośliny, które w tym samym okresie silnie rozwijają się, konkurują z drzewami, co odbija się bardzo ujemnie na tych ostatnich. Najbardziej przydatne w sadzie jest trwałe zadarnienie w międzyrzędziach i ugór herbicydowy. Zadarnienie uzyskuje się przez wysianie w pasach między drzewami traw lub też pozwala się wyrosnąć dzikiej murawie.